vrijdag 22 april 2011

‘Liever doping pakken voor een Olympische titel en hun leven met vijf jaar verkorten’


bron: Peter de Laat
Leo Groenweghe, een sportdokter en erkend keuringarts, merkt dat sommige topsporters heel ver gaan.



Doping is een niet uit te roeien kwaal.
Er zijn mensen die zeggen: ‘Waarom zou je niet een deel van de doping legaliseren voor topsporters.’ Maar de vraag is dan waar je de lijn legt. Wie is topsporter en wie niet? Dat is heel moeilijk te beoordelen. Daarom dat je beter rechte lijnen trekt, door te zeggen wat mag en wat niet. Anders creëer je grijze zones, wat het veel moeilijker maakt. Zelfs als je het medisch zou gaan begeleiden, kan je geen lijn trekken. Veel van die producten zijn daarenboven schadelijk voor het lichaam. De producten die het minst schadelijk zijn, hebben minder effect. Dopinggebruik kan absoluut niet door de beugel. Ik heb vroeger controles voor de Vlaamse Gemeenschap gedaan en doe dit nu nog voor IAAF, de  internationale atletiekliga.

Zijn de straffen zwaar genoeg?
Dat hangt ervan af met welke situatie we te makken hebben. Soms is het door een toevalligheid en dan is de straf vrij zwaar. Daar tegenover heb je sporters die duidelijk zich gedopeerd hebben, maar dan een hele goede advocaat hebben om zich vrij te spreken. Dan denk je dat het systeem niet streng genoeg is. Voor de atleten is dit een veel grotere catastrofe. Twee jaar niet meer mogen sporten, zorgt ervoor dat ze het financieel, persoonlijk en moreel zwaar gaan hebben. De straffen zijn toch redelijk zwaar, maar zijn wel niet ongepast. Ze worden weinig afgeschrikt op medische vlak. Hoe ga je ze dan afschrikken als je lichtere straffen gaat geven, want dan is er zeker geen rem. Liever doping pakken voor een Olympische titel en hun leven met vijf jaar verkorten. Dan dat ze die titel gaan mislopen.

Je hoort nooit van dopinggevallen in voetbal.
Er wordt ook doping gebruikt in voetbal. Maar hier is het moeilijker, omdat het zowel een duur- als een explosieve sport is. Hierdoor kan je je niet gaan toespitsen op een factor, want dan ga je de andere verzwakken. Een tweede oorzaak is dat het een ploegsport is, waardoor men minder geneigd is om doping te gaan gebruiken. In Spanje zijn er zo al enkele gevallen geweest. Hier in België is dit beperkt en gebeurt het individueel.

Wat is de bedoeling van zo’n dopingdokters?
Daar doen de mensen het voor het geld en niet om slecht te doen. Als je daar een keer mee begint, kan je er nog met moeite uit weg geraken. Wanneer dat goed draait, gaat men daar in verder. Dit is te vergelijken met gokken. Ik heb weinig respect voor deze mensen. Je kan je afvragen hoe ze in zo’n situatie terecht zijn gekomen, dit is geen nieuw verschijnsel in de sport. Vroeger had je toppers in Italië die hierdoor tegen de lamp liepen, nu is dit in Spanje.

Zijn de where-abouts niet te streng?
De where-abouts is een goed systeem voor het controleren van topsporters. Het is niet te streng, want ze hebben genoeg tijd om hun planning te maken. Ze moeten zich ook maar een uur per dag vrij maken. Maar toch zorgt dit voor problemen, omdat ze dit vergeten.

Dan controleren ze die toch buiten competitie.
Het best is om de atleten te controleren buiten competitie, want doping wordt vooral gebruikt in voorbereiding op het seizoen. Hierdoor hebben ze een groter rendement voor tijdens het seizoen. Controles tijdens competitie leveren weinig resultaat. Daarom doen ze de controles een paar dagen voor competitie in plaats van tijdens de competitie. Bepaalde artsen gaan hiervoor zelfs bij de sporters thuis om de testen af te nemen. Terwijl er vroeger alleen maar tijdens de competities werd gecontroleerd, gebeurt dit nu meer en meer buiten competitie.

Heeft u al atleten gehad, die beweerden dat er fouten waren?
Ze proberen dit elke keer, soms lukt het hun ook. Doordat er fouten zijn bij de afname of in de labo’s. Meestal zijn ze wel schuldig, maar als er een fout is, kan je er niets aandoen. Er was eens een kogelstootster geweest die positief was op anabolica, maar het staal was te veel verdund. Voor een correct staal moet de urine een bepaalde dichtheid hebben. Als zo’n staal al positief test, is ze ook positief. Door de procedure werd ze vrij gepleit, maar eigenlijk was ze schuldig.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten